Wybrzeże Południowe Islandii: wodospady, lodowce i czarne piaszczyste plaże

Najbardziej dramatyczny korytarz krajobrazowy Islandii na 200 km

Trasa Wybrzeża Południowego wzdłuż drogi nr 1 (Ring Road) z Reykjaviku do Vík — a dalej do Jökulsárlón, jeśli się zdecydujesz — oferuje więcej skoncentrowanego dramatu krajobrazowego na kilometr niż gdziekolwiek indziej na Islandii dostępnej standardowym samochodem wynajętym. Wodospady z przejściem za kurtynę wody, lodowce dostępne pieszo, największa czarna piaszczysta plaża w Europie i bazaltowe skały morskie — to naprawdę zdumiewający odcinek drogi nawet według islandzkich standardów.

Jeden dzień pozwala zobaczyć Seljalandsfoss, Skógafoss, lodowiec i Reynisfjárę. Dwa dni umożliwiają kontynuację do Jökulsárlón i spokojny powrót. Trzy dni to tempo, przy którym naprawdę można to przeżyć.

Seljalandsfoss

Mający 60 metrów wysokości Seljalandsfoss nie jest najwyższym wodospadem Islandii, ale to ten, przy którym ścieżka prowadzi za kurtynę spadającej wody. Przejście jest śliskie, stale mokre i naprawdę ekscytujące — nieprzemakalne ubrania konieczne, telefony przeżyją z ochroną. Zimą przy otaczających skałach tworzą się lodowe formacje; ścieżka za wodospadem jest zamknięta przy oblodzeniu (mniej więcej od października do marca).

Niedalej na zachód wzdłuż ściany skalnej jest Gljúfrabúi, ukryty wodospad wtulony w wąski wąwóz. Niewielu odwiedzających zadaje sobie trud; większość go mija. Przemocz nogi w 20 cm strumienia przez wejście do wąwozu, a znajdziesz się w grzmocącej komnacie. Warte jest mokrych butów.

Parking: 900 ISK (~6 €). Odległość od Reykjaviku: 112 km drogą nr 1, około 1,5 godziny.

Skógafoss

Skógafoss spada pionowo 62 metry na szerokość 25 metrów. W odróżnieniu od Seljalandsfoss nie można przejść za wodospad — ale moc i skala u podnóża robi duże wrażenie. Schody po wschodniej stronie wznoszą się 370 stopni na szczyt wodospadu, gdzie szlak wzdłuż rzeki ciągnie się dalej w kierunku przełęczy Fimmvörðuháls i ostatecznie Þórsmörku. Pierwszy kilometr tego szlaku wzdłuż rzeki Skógar, prowadzący obok szeregu małych wodospadów, wart jest 30–45 minut.

Warunki do powstawania tęczy przy Skógafoss są niezawodne w słoneczne poranki, gdy mgła łapie niskie słońce — wodospad jest zwrócony niemal dokładnie na południe. Legenda przypisana do Skógafoss mówi o wikińskim skrzyniu ze złotem ukrytym za wodospadem; jest opowiadana w każdym autokarze i w każdym przewodniku.

Odległość od Seljalandsfoss: 30 km, około 25 minut. Parking: bezpłatny.

Lodowiec Sólheimajökull

Sólheimajökull to palczasty lodowiec Mýrdalsjökullu (pokrywającego wulkan Katla) i jest najłatwiej dostępnym lodowcem na Wybrzeżu Południowym. Parking jest oznakowany z drogi nr 1 między Skógafoss i Vík; spacer na czoło lodowca zajmuje 15–20 minut po żwirze.

Bez przewodnika docierasz tylko do krawędzi lodowca. Z przewodnikiem dostajesz raki, czekany, kask i 2–3 godziny na samym lodowcu — szczeliny, kanały roztopowe i niebiesko-czarne warstwy popiołu z erupcji Eyjafjallajökullu z 2010 roku. Wycieczki z przewodnikiem odbywają się przez cały rok z różnym charakterem: niebieski lód zimą, kanały roztopowe latem. Koszt: 12 000–18 000 ISK (~82–123 €) za osobę w zależności od wielkości grupy i operatora.

Zarezerwuj wycieczke z przewodnikiem po lodowcu Sólheimajökull bezpośrednio z Vík lub jako całodniową wycieczkę z Reykjaviku. Więcej szczegółów o ekwipunku i warunkach lodowcowych znajdziesz w naszym przewodniku po wędrówkach lodowcowych i jaskiniach lodowych.

Lodowiec znacznie cofnął się przez ostatnie 30 lat — zdjęcia satelitarne z porównaniem przy parkingu wyraźnie pokazują recesję. To, co widzisz dzisiaj, jest wymiernie mniejsze niż to, co widzieli odwiedzający w 2000 roku.

Czarna piaszczysta plaża Reynisfjara

Reynisfjara to najczęściej fotografowana czarna plaża Islandii — sześciokątne bazaltowe kolumny po wschodniej stronie, naturalna bazaltowa jaskinia (Hálsanef) i skalne słupy Reynisdrangar wznoszące się z morza (legenda wiąże je z trolli przyłapanymi o wschodzie słońca). Plaża leży 2 km od drogi nr 1, około 8 km na zachód od Vík.

Fale przy Reynisfjara są naprawdę niebezpieczne przez cały rok. Fale porywaczy — fale przybywające bez ostrzeżenia z pozornie spokojnego morza — zabiły odwiedzających stojących zbyt blisko wody. Znaki ostrzegawcze nie przesadzają. Trzymaj się co najmniej 20 metrów od linii wody. Zasada: jeśli wyraźnie słyszysz fale, jesteś za blisko.

Bazaltowe kolumny po wschodniej stronie są stabilne i dobrze wyglądają na zdjęciach w każdym świetle. Jaskinia na zachodzie daje perspektywę ujęć ze skałami w tle. Zarezerwuj 1–1,5 godziny.

Vík i miasteczko

Vík í Mýrdal (około 500 mieszkańców) leży bezpośrednio na południe od lodowca Mýrdalsjökull. Miasteczko ma supermarket (Samkaup), stację benzynową, kilka pensjonatów i fotografowaną na każdym kroku kaplicę Víkurkirkja na wzgórzu nad miastem. Opcje noclegowe i co robić przy dwóch nocach tu spędzonych znajdziesz w dedykowanym przewodniku po Vík na Wybrzeżu Południowym.

Eyjafjallajökull i wrak samolotu DC-3

Za wybrzeżem dominuje krajobraz z bliźniaczymi wulkanami Eyjafjallajökull i Katla. Erupcja Eyjafjallajökullu w 2010 roku zamknęła europejską przestrzeń powietrzną na sześć dni — jeśli lecisz do Keflavíku, przekraczałeś przestrzeń powietrzną nad wulkanem. Kilka gospodarstw w okolicy przekształciło to doświadczenie w zasób turystyczny; centrum turystyczne Þorvaldseyri przy drodze nr 1 koło Seljalandsfoss jest prowadzone przez jedno z dotkniętych gospodarstw.

Wrak samolotu DC-3 na plaży Sólheimasandur to amerykański samolot Marynarki Wojennej, który dokonał przymusowego lądowania w 1973 roku — cała załoga przeżyła. Wrak leży 4 km marszu przez czarny piasek od parkingu przy drodze nr 1. Tam i z powrotem 2–3 godziny. Marsz jest płaski, ale wystawiony na wiatr; wiatr i pogoda mogą uczynić go nieprzyjemnym. Zabierz ochronę przed wiatrem. Kilka wycieczek łączy jeden dzień na Wybrzeżu Południowym z dojazdem do szlaku.

Jaskinia lodowa Katla (dodatek zimowy)

Wulkan Katla leży pod Mýrdalsjökullem, a lodowiec powyżej kryje naturalne jaskinie lodowe dostępne od października do marca. Wnętrze jaskini odsłania czarne warstwy popiołu z ostatniej wielkiej erupcji Katli (1918) skapitalizowane między ścianami lodu — geologia, której można dotknąć. Dostęp wymaga super jeepa do pokonania pól lawowych i wycieczki z przewodnikiem z Vík lub Reykjaviku.

Zarezerwuj całodniową wycieczkę do jaskini lodowej Katla i Wybrzeża Południowego z Reykjaviku przy wizycie między październikiem a marcem. Jaskinie są dostępne wyłącznie z licencjonowanymi przewodnikami — samodzielne wejście jest niedozwolone.

Wycieczki z przewodnikiem a własny samochód

Wybrzeże Południowe w całości przebiega utwardzoną drogą nr 1 — podstawowy samochód wynajęty poradzi sobie w każdym sezonie (z oponami zimowymi w warunkach śniegowych). Własny samochód pozwala spędzić dłużej przy Seljalandsfoss, zanim dotrą tłumy, i uniknąć pośpiesznego tempa autokarów.

Wycieczki z przewodnikiem są przydatne przede wszystkim dla: osób odwiedzających po raz pierwszy, które chcą mieć objaśnienia, wędrówek lodowcowych (przewodnik obowiązkowy na lodowcu) i wizyt w jaskiniach lodowych (przewodnik obowiązkowy). Standardowa całodniowa wycieczka na Wybrzeże Południowe z Reykjaviku kosztuje 15 000–25 000 ISK w zależności od wielkości grupy i tego, czy jest wliczona wędrówka lodowcowa. Wycieczka w małej grupie na Wybrzeże Południowe z wędrówką lodowcową to dobra wartość w porównaniu z osobną rezerwacją.

Pełny kompletny przewodnik po Wybrzeżu Południowym zawiera warunki sezonowe i uczciwy harmonogram na jeden lub dwa dni. Kompletny 5-dniowy plan z Reykjaviku znajdziesz w letnim 5-dniowym itinerarium Islandii, które uwzględnia Wybrzeże Południowe z noclegiem w Vík.